mardi, février 14, 2006

(Je suis désolé, trés désolé) أنا أسف, أسف جدآ

Je suis con. Je suis con d’avoir voulu me séparer de mon essence. Je suis con, alors que ta voix, ton visage, ton parfum, tes cheveux, tes yeux, tes mains, me rappelaient à toi et à nos années à venir, moi, j’étais entrain de me noyer dans notre passé. Je suis con d’avoir voulu espérer un mirage d’existence alors que toi, tu étais entrain de m’offrir ta vie.

Je regrette mes égarements, qui me faisaient chercher des leurres de ton âme, parce que la distance et le temps commençaient à me peser. Je regrette toutes les secondes qui ont détourné mon existence de la tienne alors que mon âme est ton âme. Je regrette tout le temps où je n’ai pas pensé à toi alors que tes pensées sont mes pensées. Je regrette la peine que j’ai causée à ton cœur en punissant le mien. Je regrette tout le mal que je t’ai fait en me faisant mal.

Je suis con. Je suis désolé, désolé d’avoir été aussi aveugle. Je suis con, désolé d’avoir projeté mon amour pour toi sur mes errances. Je suis con, désolé d’avoir été aussi con, lorsqu’il fallait ne pas l’être.

Mais ce mauvais passé là, je ne peux que le maudire, et avec lui maudire toutes mes péripéties. Moi, c’est toi que je veux, parce que c’est toi. C’est toi que je veux, parce que tu es la femme qui fait chavirer mon cœur, qui souffle dans mon âme et qui anime mon corps. C’est toi que je veux, parce que mes sentiments n’existent que pour être tes sentiments et parce que mes yeux n’existent que pour t’admirer. C’est toi que je veux, parce que mes mains n’existent que pour te tenir par la main et parce que mon coeur n’existe que pour t’aimer. C'est toi que je veux, parce mon coeur, mon âme, mon être, mon tout n'existent à présent que pour t'aimer.

Je te dédie ces chansons qui parlent à mon âme, sachant qu’elles parleraient aussi à la tienne.

Pour l’amour de La Femme.


(tout seul avec mon verre) وحدي أنا والكاس


لو كل عاشق في الهوى يختار نصيبو

ما كانش عاشق يا هوى فارق حبيبو

ما تعاتبونيش يا أهل الملام ما تعاتبونيش

ما تعاتبونيش يا أهل الملام وإدعو معايا

لكل مجروح في الهوى يلقى طبيبو

حبيته أيوه وغيره هوّ ما هويـــت

وفي بعده عنّي بحس إني إنتهيت

لكن نصيبنا نصيبنا كل واحد مننا

يمشي لوحده في الطريق ويقول يا ريت

مكتوب لقلبي بعد قلبو يعيش حزين

وأقول يا روحي بعد روحي أعيش لِمين

يا ريت بإيدنا بأيدنا تاني نجمع شملنا

ويعود حبيبنا حبيبنا يحضن الأشواق يا ريت



كل يوم بيفوت في بعدك

ألقى طعم الشوق ألم

ليه تعز عليّ ودّك

ودّ قلبي اللي انظلم

أصلي ياما تهت قبلك

بس قلبي لمّا قابلك

قد إيه حسّ بألم

علّي ضاع من عمري قبلك

إبتديت أحسب عمري بالدقايق والثواني

أصلي ما حسيتش عمري إلا لمّا هواك ناداني

لمّا قلبي حس حبّك ولمّا قلت إنّي بحبك

شفت فيك الدنيا دنيـــــــا

شفت عمري بشكل تاني

أصلي ياما تهت قبلك

بس قلبي لمّا قابلك

قد إيه حسّ بألم

علّي ضاع من عمري قبلك

ليه تغيب لو ثانيه عنّي وانت للاشواق مداوي

دنتَ وعدي وحتَّه منّي إمتى تجمعنا الحكاوي

نفسي أحكي نفسي أقلّك بعد منّي إيه فاضلّك

تسوى إيه الدنيا عندي

قللي إيه بعدك تساوي

أصلي ياما تهت قبلك

بس قلبي لمّا قابلك

قد إيه حسّ بألم

علّي ضاع من عمري قبلك

حياتي انا , روحي انا , حبيبتي انا ...

انا اسف لاني مكنش غصب عني

بين الزحام ادوب وارحل بين الدروب

وعن حبك اتوب .. اتوب ..

وارحل بين الدروب

مكنش غصب عني مكنش غصب عني

انا اسف ...

ونسيتك وبارادتي وبقيت عالشوق بخطي

اتاريني غرقت مني , ونسيت في عنيك شطي

ومشيت وسط الليالي ولا كان يخطر ببالي

بين الزحام ادوب وارحل بين الدروب

وعن حبك اتوب .. اتوب ..

وارحل بين الدروب

مكنش غصب عني مكنش غصب عني

انا اسف ...

وبايدي نسيت عينيكي لكن ندمان عليكي

وانا مهما حاولت انسى بياخذني الشوق اليكي

وما فيش بايدّي حيله غر الذكرى الجميله

بين الزحام ادوب وارحل بين الدروب

وعن حبك اتوب .. اتوب ..

وارحل بين الدروب

مكنش غصب عني مكنش غصب عني

انا اسف ...